Jak rozumieć zdrowie seksualne?    

Od stuleci zdrowie seksualne było postrzegane w duchu religijnym, jako zdolność do prokreacji. Stąd uznawano powszechnie za jego atrybut ogólną sprawność seksualną oraz brak zaburzeń seksualnych. W niektórych kulturach np. w chińskiej doceniano również inne kryteria wiążące się z relacjami męsko – kobiecymi – np. umiejętność panowania nad zmysłowością, styl życia sprzyjający długowieczności seksualnej, itp. Obecnie coraz większy wpływ na pojmowanie zdrowia seksualnego mają normy medyczne oraz kulturowe doceniające wartość zmysłowości i przyjemności płynących z niezaburzonej reakcji seksualnej oraz normy prawne stanowiące ich społeczną instrumentalizację.

Na czym opierają się normy medyczne zdrowia seksualnego

Normy medyczne zdrowia seksualnego - opierają się na definicji zdrowia seksualnego ONZ, Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych WHO (najnowsza wersja to ICD-10) oraz Deklaracji Praw Seksualnych z 2002 roku, rekomendowanej przez WHO. W kolejnych wariantach klasyfikacji ICD usuwane są pewne rozpoznania (np. homoseksualizm), wprowadzane nowe rozpoznania, kryteria diagnostyczne. Lekarze, niezależnie od osobistych i religijnych poglądów, powinni respektować normy medyczne i realizować zasady promocji zdrowia seksualnego rekomendowane przez WHO.

Jakie są ogólne uwarunkowania medyczne zdrowia seksualnego?

Uważa się, że na stan zdrowia seksualnego mają wpływ czynniki:

- biologiczne (fizjologiczne, patofizjologiczne),

- medyczne (stosowane terapie i leki),

- psychiczne, społeczne, religijne.

Czynniki te działają łącznie – wzmacniając lub osłabiając swój wpływ.

UWARUNKOWANIA BIOLOGICZNE
Biologiczne uwarunkowania  zaburzeń seksualnych:

-zaburzenia ośrodków kierujących funkcjami seksualnymi

-zaburzenia hormonalne (hyperprolaktynemia, spadek poziomu testosteronu, estrogenów)

-uzależnienia (od alkoholu, leków, narkotyków)

-zaburzenia odżywiania (bulimia, jadłowstręt psychiczny)

-brak ruchu

Fizjologiczne determinanty zachowań i funkcji seksualnych.

Ośrodki sterujące funkcjami seksualnymi:

Płaty czołowe mózgu                 -społeczne zachowania seksualne

Płaty skroniowe mózgu              -ocenianie atrakcyjności seksualnej partnera

Obszar limbiczny, podwzgórze               -podniecenie seksualne, emocje seksualne, reagowanie na

                                                           bodźce seksualne, feromony

Rdzeń kręgowy (głownie L-S)    -reaktywność seksualna (erekcja, wytrysk, lubrykacja.)

Poprawne działanie gruczołów hormonalnych oraz mechanizmów fizjologicznych wytwarzających neuroprzekaźniki.

Neuroprzekaźniki, neurohormony, hormony („chemia miłości i seksu”)

Serotonina                    -satysfakcja seksualna, orgazm

Dopamina                     -pożądanie

Oksytocyna                  -poczucie bliskości między partnerami

Endorfiny                     -przyjemność, rozkosz, zadowolenie

Estrogeny                     -lubrykacja, ukrwienie łechtaczki i warg sromowych, czucie

Testosteron                   -podniecenie, pożądanie

Podstawowe znacznie dla sprawności seksualnej ma prozdrowotny styl życia.

Na pojęcie prozdrowotnego stylu życia składa się ubogacanie diety w witaminy, mikroelementy, codzienna aktywność fizyczna

-trening mięśnia Kegla

-unikanie uzależnień

-dbanie o zdrowie